Alexis Wright, Praiseworthy
Alexis Wright begint haar Praiseworthy met het aloude ‘Once upon a fine time’, om vervolgens alle conventies te negeren die gelden bij het schrijven van een roman. Weliswaar is er een verhaal – in een klein plaatsje, overschaduwd door een stofwaas dat niet alleen een ecologische wereldramp, maar ook een bijeenkomst van voorouders aankondigt, zoekt een waanzinnige ziener in de miljoenen verwilderde ezels die Australië telt een oplossing voor de klimaatcrisis en de economische afhankelijkheid van de Aborigines – maar het wordt opgebouwd op een manier die tegen alle lezersverwachtingen indruist. Praiseworthy is een aanklacht tegen langdurig onrecht, in de vorm een tirade die wordt ingekleurd door luidruchtige woede en stille humor.
‘I was inspired to write Praiseworthy after asking some hard questions about climate change, and the concerns I have about the survival of our ancient culture. I was concerned to explore what unabated global warming will mean for increasing numbers of poor people in the world. What will it mean for many Aboriginal people who are already living through unprecedented times on a daily basis, as they have done for well over two centuries without much relief, nor respect for their sovereign rights.’
Praiseworthy, dat werd bekroond met alle grote literaire prijzen van Australië, verschijnt in co-vertaling met Jan Fastenau bij uitgeverij Koppernik.
